گاهی خیلی بیشتر از اونی که نسبت به یه مطلب(حالا مشکل یا ادم یا ...هرچی)احساس خوب یا بدی داشته باشیم تلقین و خیال پردازیمون باعث میشه باعث میشه اون احساس تشدید بشه...

وقتی از چیزی نگرانیم هر حادثه ای رو اگر در همون جهت تفسیر کنیم بیشتر ناراحت و افسرده و مضطرب میشیم...(به قول روانشناسها دچار خطای شناختی از نوع پیشگویی شدیم)

یا وقتی هی بخودمون می گیم بلاتکلیفم ضعیفم هی بیشتر این حس بد رو تو خودمون تقویت میکنیم...

گاهی حتی این تلقین می تونه احساسمون رو هم عوض کنه و از خوب به بد یا به عکس تبدیلش کنه و بعد از تبدیل به دلیل ایجاد خلاء دچار احساسات متناقض یا حتی افسردگی بشیم...

نمیدونم چقدر این مطلب می تونه درست باشه .اما خوشحال میشم تجربه شما رو هم بشنوم.