جهان به کوچکی یِ حجمِ خوابِ خرگوش است

و نبضِ خسته یِ انسانیت

     چو من ، مغرور

صدایِ رویشِ نی در عدم هیاهوئیست

     هراسناک تر از انفجارِ سربیِ گاز

          درون کوره یِ خورشید کهکشان کبود

 تمام بُعد زمان را مچاله باید

     درون قرمزی سطلی از صدای خروس


حیات بازده یِ اضطراب تکوین است

- گریز ماده در «حوزه یِ عقیم» خلاء -

 

 

 

 

کیومرث منشی زاده